Berichten weergeven met het label reïncarnatie. Alle berichten weergeven
Berichten weergeven met het label reïncarnatie. Alle berichten weergeven

maandag

Tegengas!

door Titus Rivas

Eind 2010 werd ik benaderd door bezorgde ouders. Ze hadden enkele jaren ervoor meegedaan aan reïncarnatieonderzoek. Een van hun kinderen vertoonde gedetailleerde herinneringen aan een vorig leven. Historisch beschouwd bleek die vroegere incarnatie echt geloofwaardig. We hebben het zelfs over een van de sterkste Nederlandse reïncarnatiegevallen. Ik gebruikte mijn onderzoeksverslag voor een Engelstalig parapsychologisch artikel, dat later ook nog in het Italiaans en Portugees werd vertaald. Het gezin in kwestie had me toestemming gegeven om volledige namen te gebruiken in eventuele publicaties. Ze hadden dus alle reden om trots te zijn...

Vermelding van achternamen
Maar het ligt toch iets ingewikkelder. Uiteindelijk belandden de gedrukte artikelen op internet. Al googlend naar namen van de gezinsleden vond men ze gemakkelijk terug. Medeleerlingen van het kind, dat inmiddels een tiener was geworden, maakten hier misbruik van. Ze sloegen aan het pesten en dat werd zelfs zo erg, dat de ouders bij mij aan de bel trokken. Ik heb uiteraard direct (voor zover mogelijk) alle online namen verwijderd en andere webmasters gevraagd dat eveneens te doen.
Inmiddels hebben mijn team en ik dan ook besloten alleen nog in uitzonderlijke gevallen achternamen op te nemen in een artikel of boek. Iemand die toch volledig vermeld wil worden, moet er eerst van doordrongen zijn dat dit soms vervelende sociale consequenties kan hebben. Juist kwetsbare mensen moet je, wrang genoeg, tegen zichzelf beschermen op dit punt.
Bovenstaande ervaring laat zien dat taboes rond het 'paranormale' in bepaalde kringen nog springlevend zijn. Veel Nederlanders - en zeker niet alleen jongeren - vinden ervaringen rond reïncarnatie, helderziendheid, geesten of uittredingen anno 2011 onverminderd 'raar' en 'maf'.

Nuchterheid en materialisme
Waarschijnlijk heeft dit voor een deel te maken met de spreekwoordelijke 'nuchterheid' die al eeuwenlang onderdeel uitmaakt van de Nederlandse cultuur. Maar daarnaast zijn er ook de invloedrijke atheïsten en materialisten die al het paranormale meer dan ooit als 'onzin' in de ban willen doen.Een recent voorbeeld zien we bij het boek Wij zijn ons brein van de gedreven neuroloog Dick Swaab. De titel geeft goed aan hoe Swaab de mens ziet: als een volledig fysiek wezen. In zijn wereldbeeld is geen plaats voor echte parapsychologische verschijnselen die meer zijn dan hallucinaties of illusies. Het is niet te hopen dat dit een standaardwerk wordt bij Nederlandse huishoudens, want dat zou paranormale verschijnselen wellicht nog nadrukkelijker onbespreekbaar kunnen maken. Swaab stelt bijvoorbeeld dat bijna-doodervaringen volledig herleidbaar zijn tot hersenprocessen. Voor patiënten met zo'n ervaring is het nota bene al moeilijk genoeg om niet serieus genomen te worden. Dit is goed te merken bij onderzoek; de meeste mensen lijken bang dat men hen voor gek verklaart en willen bovenal anoniem blijven. In dit opzicht blijkt er de afgelopen decennia nog maar weinig te zijn veranderd. De taboes op paranormaal gebied zijn kennelijk hardnekkig.

Wie meldt zich aan?
Natuurlijk betekent dit niet dat we ons hier voortaan dan maar bij neer moeten leggen. Het is juist belangrijk om voldoende tegengas te blijven bieden. Bepaalde confrontaties zijn overigens zinloos. Het kind waar ik deze column mee begon, kan wel proberen om de pestkoppen op school te overtuigen. Maar de kans dat dit alleen nog maar meer pesterijen in de hand werkt is levensgroot. Zo heeft het ook weinig zin om telkens weer te trachten sceptici over de streep te trekken. Daar zijn ze nu eenmaal te dogmatisch voor.
Wat kan de situatie dan wel verbeteren? Gewoon naar buiten blijven komen met ervaringen en je verhaal ter beschikking stellen van welwillende onderzoekers bijvoorbeeld. Voorlopig zal dat waarschijnlijk het beste discreet kunnen gebeuren. Waar het om gaat is dat er zoveel verzameld en gepubliceerd wordt dat het taboe uiteindelijk zal verdwijnen. Wie meldt zich aan? Je weet me te vinden.

Contact: titusrivas@hotmail.com

Dit stuk is eerder verschenen als Zielenreiscolumn in ParaVisie, april 2011, jaargang 26, blz. 51.

vrijdag

Reïncarnatieherinneringen van James Leininger


De Amerikaanse jongen James Leininger was reeds als peuter dol op vliegtuigjes en op een videoband over stuntvliegers. Ook was James gefascineerd door gevechtsvliegtuigen uit de Tweede Wereldoorlog.

Vanaf zijn tweede begon James te lijden onder vreemde nachtmerries die steeds weer terugkwamen. De jongen droomde dat hij neerstortte met een brandend vliegtuig. Terwijl hij sliep, probeerde hij zichzelf schoppend te bevrijden uit de cockpit, en hij gilde omdat dit niet lukte. Het kostte zijn moeder moeite om hem gerust te stellen. Hij vertelde haar in kindertaal: “Airplane crash on fire, little man can't get out”, dat wil zeggen: “Vliegtuig neerstorten in brand, kleine man kan er niet uit komen.”

Daar kwamen al gauw allerlei details bij. Michiel Hegener: "Hij gaf de naam van het vliegdekschip waarop hij diende als ''Natoma [Bay]" en zes voornamen van piloten op de Natoma Bay, in twee gevallen met achternaam erbij: Billie [Peeler], Walter [Devlin], Leon [Conner], James [Huston], Jack Larsen en Bob Greenwalt. In totaal kwam hij met ongeveer vijftig verifieerbare stukken informatie die zonder uitzondering bleken te kloppen."

Zijn vader Bruce Leininger had grote moeite met het verhaal van James, omdat het niet strookte met zijn christelijke opvattingen. Hij besloot de schijnbare herinneringen een voor een te ontmaskeren als fantasie door grondig research te doen op internet. Tot zijn verbijstering bleken de uitspraken wel degelijk overeen te komen met historische gebeurtenissen uit het leven van de gesneuvelde gevechtspiloot James Huston Jr.

De casus van James Leininger wordt inmiddels terecht beschouwd als een van de beste klassieke reïncarnatiegevallen uit de westerse wereld.

Zie:

- James Leininger: een Amerikaanse jongen met herinneringen aan een vorig leven als gevechtspiloot.

- Ik was ooit piloot.

- Artikel van Michiel Hegener in NRC Handelsblad.

De herinneringen van Robert Snow


Verifieerbare herinneringen aan een vorig leven die opgewekt zijn via regressiehypnose zijn vooralsnog zeldzaam. In het serieuze parapsychologische reïncarnatieonderzoek ligt het accent dan ook terecht op spontane uitspraken van jonge kinderen.
Toch betekent dit ook weer niet dat er nooit sterke hypnose-casussen gevonden zijn. Een recent voorbeeld van zo'n geval betreft de van huis uit skeptische rechercheur en auteur Robert Snow, werkzaam bij de Indianapolis Police Department. Tijdens hypnotische sessies kwamen er beelden vrij die Snow zelf eerst probeerde te ontkrachten met zijn beproefde recherchetechnieken, maar uiteindelijk betrekking bleken te hebben op een leven als een relatief onbekende Amerikaanse kunstschilder.
Het boeiende relaas van Snow is te lezen in zijn boek Looking for Carroll Beckwith.

Zie ook: A Modern Case of Past Life Regression.

Binnenkort is er ook een stukje van mij over Robert Snow te lezen in het magazine van de site Netsamen.

zaterdag

Wel deugdelijk bewijsmateriaal, maar geen echte reïncarnatie?

Reïncarnatie is één van de verschijnselen waar men door middel van parapsychologisch veldwerk (relatief) veel goed bewijsmateriaal voor heeft verzameld. Het gaat om het soort gevallen dat onderzocht werd door dr. Ian Stevenson en zijn collega's, van jonge kinderen die op basis van herinneringen correcte informatie zouden bezitten over een overledene die tot dan toe onbekend was bij hun naaste omgeving, en die zich bovendien identificeren met hun herinneringen. Skeptici doen dit soort casussen uiteraard af als volledig verklaarbaar door normale processen, zoals bedrog, zelfbedrog, fantasie en toeval.
Binnen de parapsychologie zelf ziet men doorgaans wel in dat typische reïncarnatiegevallen bij jonge kinderen echt paranormaal kunnen zijn, d.w.z. onverklaarbaar door normale hypothesen. Toch wil dit niet zeggen dat parapsychologen allemaal denken dat de kinderen echt herinneringen aan een eigen vorig leven hebben. Binnen een boeddhistisch kader is dat zelfs onmogelijk, omdat men niet eens gelooft in een substantieel zelf tijdens een aards leven, laat staan in het overleven van zo'n geestelijke entiteit na de dood. Andere parapsychologen kunnen toevlucht nemen tot de theorie dat de kinderen paranormale informatie hebben opgepikt over iemand uit het verleden. Ook hier zit een wereldbeeld achter dat het onmogelijk maakt in reïncarnatie te geloven. Het kan gaan om een algemene theorie volgens welke het bewustzijn nu eenmaal echt gekoppeld is aan het brein en de dood dus niet kan overleven. We zien dit bijvoorbeeld bij de parapsychologen Dick Bierman en Dean Radin. Sommige parapsychologen geloven wel in een leven na de dood, maar zij sluiten reïncarnatie bij voorbaat uit, vergelijkbaar met de aanhangers van de theorieën van Emmanuel Swedenborg.
Een nieuwer 'alternatief' voor echte reïncarnatie is de theorie van de zogeheten parallelle incarnaties. Hierbij zou iemand geen incarnaties achter elkaar beleven, maar een heleboel levens naast elkaar. Je moet je dat zo voorstellen dat tijd een illusie zou zijn en er in werkelijkheid dus ook geen lineaire opeenvolging van momenten of levens bestaat. Deze theorie wordt te hulp geroepen door mensen die graag in twee overlappende tijdvakken tegelijk zouden hebben geleefd, bijvoorbeeld in het geval van schijnbare herinneringen tijdens regressiesessies. Maar ze wordt vooral ook ingezet als uitvloeisel van de oudere theorie (van b.v. de Advaita Vedanta-leer) dat we allemaal manifestaties zouden zijn van één ondeelbare, bovenpersoonlijke geestelijke werkelijkheid. Het zou daarom geen zin hebben om te willen weten welke vorige levens nu precies van jouzelf zijn. Alle levens vinden tegelijkertijd plaats en in feite ben je ook met alle levens verbonden.

Zelf heb ik er geen moeite mee wanneer mensen alternatieve theorieën opstellen om reïncarnatiegevallen bij jonge kinderen te verklaren zonder uit te hoeven gaan van (mijn eigen hypothese van) 'echte' reïncarnatie. Het staat iedereen vrij zelfstandig over deze thema's na te denken.
Het wordt echter anders indien de keuze voor een hypothese die wel uitgaat van persoonlijke reïncarnatie als volstrekt willekeurig wordt voorgesteld, alsof er geen argumenten voor zouden bestaan (zie: Parapsychologisch Reïncarnatieonderzoek) en alsof aanhangers van zo'n 'traditionelere hypothese' direct 'om' zouden gaan als ze beter op de hoogte waren.
Nog erger vind ik het als men stelt dat een echte reïncarnatiehypothese 'allang achterhaald' is door b.v. de theorie van parallelle levens. Niet iedereen is gecharmeerd van de alternatieve theorieën en niet iedereen is overtuigd van de kracht van de argumenten die men ervoor aanvoert. Zoiets hoort geen enkele probleem te zijn wanneer men uitgaat van intellectuele vrijheid en pluralisme.

Titus Rivas

maandag

Het geval Christina

Stichting Athanasia bestudeerde kort na haar oprichting het geval van een Nederlands meisje uit Malden, "Christina" (pseudoniem), dat zich een vorig leven kon herinneren waarin zij omkwam in een brand. Hierover verscheen een artikel in Spiegel der Parapsychologie, het tijdschrift van de Nederlandse Vereniging voor Parapsychologie die inmiddels gefuseerd is met de Studievereniging voor Psychical Research.Het geval van Christina is extra belangrijk omdat we erin geslaagd zijn een concrete overledene te traceren met wie de herinneringen specifiek verband lijken te houden. Het hoort wat dit betreft bij de Europese geverifieerde gevallen en is ook opgenomen in een Engelstalig artikel over Nederlandse gevallen. Uiteindelijk werd er ook een samenvatting van dit geval opgenomen in mij boek Parapsychologisch onderzoek naar reïncarnatie en leven na de dood (Ankh-Hermes, 2000).

Titus Rivas

zaterdag

Westerse spontane gevallen van herinneringen aan vorige levens

Het parapsychologische reïncarnatieonderzoek naar spontane uitspraken over vorige levens is niet begonnen in het westen, maar in India. De sterkste gevallen van kinderen met herinneringen aan een vroegere incarnatie komen ook uit Aziatische landen. Toch is het grootste en langdurigste reïncarnatieonderzoek verricht door een westerling, de Amerikaanse psychiater dr. Ian Stevenson van de Universiteit van Virginia. Inmiddels heeft hij binnen zijn Division of Personality Studies een opvolger gevonden, de kinderpsychiater dr. Jim Tucker. In totaal heeft men wereldwijd meer dan 2500 spontane kindergevallen gevonden. Zulke kinderen identificeren zichzelf vanaf hun peutertijd jarenlang met wat zij als een vorig leven ervaren en kunnen soms correcte details noemen over dat leven waar zij niet op een normale manier aan gekomen kunnen zijn. In bepaalde 'Cases of the Reincarnation Type' zoals dit soort gevallen wetenschappelijk genoemd worden is bovendien sprake van moedervlekken en geboorteafwijkingen die overeenkomen met dodelijke verwondingen uit het leven dat het kind zich kan herinneren. Het lijkt sterk op een psychosomatische uitwerking van een traumatische dood.
Doordat het soms gaat om levens van volslagen onbekenden en de kinderen meestal niet paranormaal begaafd zijn, concluderen Stevenson, Tucker en de meeste van hun collega's dat de kinderen zich werkelijk een eigen vorig leven herinneren.
In de tussentijd is men ook overgegaan tot het zoeken naar westerse kindergevallen. Jim Tucker noemt er enkele uit de VS in zijn recente boek Life before Life, dat vertaald is voor Bruna als Mama, vroeger was ik... Ian Stevenson had al enkele jaren eerder het boek European Cases of the Reincarnation Type doen verschijnen.
Stichting Athanasia heeft in samenwerking met Stichting Spirituele Ontwikkeling gevallen in Nederland weten te vinden. Het Engelse echtpaar Harrison behandelen in The Children that Time Forgot Britse gevallen. Mary Rose Barrington voerde een onderzoek uit naar de claims van Jenny Cockell die zich als meisje een leven als Ierse moeder herinnerde en zich zorgen maakte om de kinderen die zij jong achter moest laten. In Amerika worden ook nieuwe boeken gepubliceerd over individuele gevallen en de boeken van Carol Bowman mogen zeker niet onvermeld blijven. Carol Bowman runt samen met haar man Steve een uitgebreide site over reïncarnatieonderzoek en het forum van die website vormt o.a. een podium voor westerse ouders van kinderen met herinneringen aan een vroeger leven.
Er gebeurt dus van alles in het onderzoek naar westerse gevallen en men kan er moeilijk omheen dat kinderen die zich een vorig leven herinneren werkelijk overal voorkomen. Het gaat niet om een cultuurgebonden fenomeen, maar om een natuurverschijnsel dat ook kan optreden als de ouders of sociale omgeving zelf niet in wedergeboorte geloven.

Titus Rivas

Mocht u zelf een kind hebben met herinneringen aan een vorig leven, neemt u dan contact met me op via titusrivas@hotmail.com

Bronnen en links

We linken zoveel mogelijk naar de bron van een bericht, maar we verwijderen deze link wanneer het is verbroken.

Labels

agnosticisme (2) anomalieën (1) babyfluisteraar (1) begaafdheid (1) beroepsmogelijkheden (1) bezetenheid (1) bijnadoodervaringen (2) biolocatie (1) boek (2) buitenaards (1) buitenzintuiglijke waarneming (1) case of the reincarnation type (1) channeling (2) circelredenering (1) collectieve bewustzijn (1) creëren (1) Daryl Bem (1) definitie (1) demonen (1) dogma (2) ego (1) entiteit (1) esoterie (1) ESP (3) falsifieerbaarheid (1) filmpje (3) foto's (1) geestverschijning (1) goochelaar (1) goochelen (1) Harry Potter (1) hart (1) herinneringen (4) howard campaigne (1) hypnose (1) hypnotische regressie (1) Ian Stevenson (1) ideomotorisch verschijnsel (1) illusionisme (1) James Leininger (1) keurmerk (1) kinderen (3) leven na de dood (2) levensbeschouwelijk (1) loslaten (1) materialisme (1) medium (1) mensbeeld (1) naturalisme (1) nieuwetijdskinderen (1) nsa (1) onderzoek (3) optische effecten (1) orbs (1) papegaai (1) paragnosten (1) parapsychologie (2) parapsychologisch (1) pijnlichaam (1) pluralisme (1) Popper (1) precognitie (2) premonition (1) professie (2) psychokinese (3) psychologie (1) radiesthesie (1) regressie (2) regressiehypnose (1) reïncarnatie (6) reïncarnatiegeval (1) reïncarnatiehypnose (1) reïncarnationderzoek (1) retrocognitie (1) robert snow (1) scepsis (1) scheppen (1) seti (1) skepsis (4) spiritualiteit (1) stellig (1) Stichting Athanasia (2) Stichting Merkawah (1) stralingsgevoeligheid (1) swaab (1) synchroniciteit (1) telekinese (1) telepathie (1) terugvoering (1) theorieën (1) tijd (1) tijdreizen (1) toeval (1) Tolle (1) transformatie (1) ufo's (1) uitdaging (1) uittreding (1) Uri Geller (1) veld (1) verbinden (1) verifieerbaar (1) voorgevoel (1) voorgevoelens (1) voorschouw (1) voorspellingen (1) vorig leven (1) vrijheid (1) wichelroede (1) zielenreis (2) zieners (1) zweverig (1)

Kijk ook eens op de artikelen van Titus Rivas en anderen op:



Txtxs is een zeer uitgebreide website
met informatie over allerlei onderwerpen.

Zoeken

Rivas over parapsychologie