zaterdag

Drie jongens met paranormale ervaringen

In 2005 zond de VPRO een serie uit van Michel Kapteijns, getiteld Binnenste Buiten. Dit programma draait om de innerlijke beleving van kinderen en jonge tieners. Zij zijn in feite voortdurend aan het woord in de serie; de interviewer zelf blijft buiten beeld. Hierbij komen op een authentieke manier allerlei gevoelens aan bod, maar ook spirituele voorstellingen en de ervaringen van enkele paranormaal begaafde kinderen.
In 2006 benaderden Anny Dirven en Titus Rivas van Stichting Athanasia programmamaker Michel Kapteijns voor de contactgegevens van de geïnterviewde kinderen met paranormale gaven, om nader op hun ervaringen in te kunnen gaan. Hij reageerde uiterst vriendelijk en welwillend op dit verzoek. Van de benaderde kinderen bleven er uiteindelijk drie jongens over, te weten: Vincent, Karim en Danny. De onderzoekers concluderen dat de betrokkenen naar alle waarschijnlijkheid alle drie authentieke ervaringen hebben gehad met onder meer geestverschijningen, het zien van aura's, helderziendheid, en herinneringen aan een tijd voor de conceptie. Daarnaast is er een opvallende wisselwerking tussen de persoonlijkheid, levensloop en omgeving van de jongeren enerzijds en hun begaafdheid anderzijds, zowel in de manifestatie van hun vermogens als in de beleving ervan en de omgang ermee.

Angstaanjagende toevalligheden

Een van de begrippen uit de parapsychologie is de zogeheten synchroniciteit, het optreden van gebeurtenissen die thematisch aan elkaar verbonden lijken zonder dat er echter een causaal verband bestaat tussen die gebeurtenissen. Het gaat om verrassende schijnbare toevalligheden die voor velen lijken te wijzen op een soort goddelijk master plan of het bestaan van karma.
Synchroniciteit schijnt vaker op te treden als je er op let, en dat geldt ook voor mensen met psychiatrische klachten, zoals paranoïde angsten of wanen. In mijn onderzoek naar paranormale ervaringen ben ik zelf een aantal van zulke mensen tegengekomen. Ik verbaasde me over de toevalligheden die inderdaad werkelijk plaatsvonden en die hun wanen of paranoïde gedachten leken te bevestigen. Het bizarre hieraan is dat er echt verbazingwekkende synchroniciteit kan optreden in zulke gevallen, en dat menig reguliere hulpverlener daar geen oog voor zal hebben. Dat betekent dat men ofwel vraagtekens zal zetten bij de onwaarschijnlijkheid van de synchroniciteit of de ervaringen zelf anders zal afdoen als wanen of hallucinaties.
Uitgaande van de parapsychologie is het mogelijk om de 'paranormale toevalligheden' volledig te accepteren en die toevalligheden toch niet per se op te vatten als bevestiging van de totale beleving van iemand. Het kan namelijk ook gaan om een uiting van die beleving zelf, dat wil zeggen dat de situatie daadwerkelijk beïnvloed kan zijn door de kijk die iemand op dingen heeft. Of dit nu indirect gebeurt door telepathie, helderziendheid of psychokinese of rechtstreeks door middel van het 'oproepen' van de synchroniciteit. De toevalligheden bevestigen daarmee niet iemands wereldbeeld maar wel de mate waarin hij of zij er echt in gelooft.

Titus Rivas

woensdag

Follow-up in het onderzoek naar de herinneringen van Christina

In een eerdere blog heb ik gewezen op het Nederlandse reïncarnatieonderzoek naar de herinneringen van het meisje Christina uit Malden. Inmiddels is er in juli 2007 een vervolg op dit onderzoek gekomen. Anny Dirven en ikzelf zijn via internet toch nog in aanraking gekomen met nabestaanden van de slachtoffers van de brand waar Christina als kind naar leek te verwijzen. Een van hen ontmoetten we in Arnhem, in het bijzijn van de moeder van Christina. We schreven een artikel voor ParaVisie over het gehele onderzoek. Uit ons vervolgonderzoek bleek onder andere dat Christina en de overleden Henny qua persoonlijkheid zo sterk met elkaar overeenkomen dat toeval te vergezocht lijkt.

Titus Rivas (met dank aan Anny Dirven)

Global Consciousness Project

De laatste tijd kwam de vraag steeds terug op internet: Heeft het verschijnen van het zevende en laatste deel van de serie boeken over Harry Potter een meetbaar effect op het 'collectieve bewustzijn' van de mensheid? Op het eerste gezicht misschien nogal een dwaze vraag, maar wel een vraag die sommigen dachten te kunnen beantwoorden door middel van de meetresultaten van het zogeheten Global Consciousness Project oftewel GCP.
Dit parapsychologische project is in augustus 1998 begonnen en er doen meer dan honderd onderzoekers aan mee. Het is gebaseerd op de empirisch goed onderbouwde theorie dat het menselijke bewustzijn een meetbare invloed kan hebben op de toevalsprocessen in zo'n 65 zogeheten Random Event Generatoren die zich op allerlei plaatsen ter wereld bevinden. Elke seconde worden de processen in deze apparaten die zonder psychokinetische invloed volledig gebaseerd zijn op onvoorspelbare kwantumprocessen gemeten en via internet verzonden naar een centrale computer naar de Princeton Universiteit. Daar worden opvallende patronen vergeleken met het optreden van gebeurtenissen die van groot belang zijn voor de mensheid. De hypothese die men aldus test, is dat de beleving van zulke gebeurtenissen een meetbaar effect zullen hebben, doordat de invloed van het individuele bewustzijn van mensen als het ware gebundeld en versterkt wordt. Het gaat daarbij om gebeurtenissen zoals wereldwijde TV-uitzendingen over rampen, aanslagen, voetbalwedstrijden en Oscar-uitreikingen.
Er zijn in de afgelopen jaren meer dan 200 opvallende gebeurtenissen onderzocht op een verband met de GCP-uitslagen en de onderzoekers denken werkelijk statistisch significante effecten te hebben vastgesteld.

Is er nu ook zo'n effect rond het verschijnen van de nieuwste Harry Potter vastgesteld? Zie hier een stuk op de GCP-site over de verschijning van een vorig deel in 2005 en hier over het boek dat in 2007 uitkwam.

Global Consciousness Project
Wikipedia

Wichelroedelopen




Mijn vader vertelde me toen ik een tiener was dat de pastoor van het Spaanse dorp waar hij als jongen woonde, ene Don Domingo, in zijn vrije tijd wichelroedeloper was. Hij vertelde dit alsof het weliswaar merkwaardig was, maar zeker niet de grootste onzin of ketterij was die je voor een katholieke priester kon verzinnen. Don Domingo is in elk geval niet de enige die zich in alle ernst op het wichelroedelopen (in het Engels dowsing) heeft geworpen.
Het gaat in feite om een oude techniek die al sinds mensenheugenis wordt toegepast. Er bestaan oude afbeeldingen over de mijnbouw waarop wichelroedelopers voorkomen.
Het woord wichelroede is samengesteld uit de stam wichel- (dat bijvoorbeeld ook voorkomt in de term sterrenwichelaar) en roede (stok). Wichelroedes kunnen van allerlei materialen gemaakt worden en diverse vormen en afmetingen hebben.
Men houdt de stok met beide handen vast en loopt langzaam over een bepaalde locatie. Hierbij slaat de stok als het goed is uit op plaatsen die samenhangen met datgene waar men naar op zoek is.
Wichelroedelopen kan worden beschouwd als een vorm van orakelen, dat wil zeggen het doen van pogingen tot het verkrijgen van occulte of paranormale informatie, in dit geval over locaties of lagen van de aarde (in dit verband gebruikt men soms ook het woord biolocatie). Met wichelroedelopen zoekt men bijvoorbeeld naar water of grondstoffen, maar ook naar (al dan niet vermeende) 'aardstralen', elektromagnetische storingen, etc. Parapsychologisch gezien is wichelroedelopen eigenlijk alleen interessant als er ook echt aantoonbaar paranormale informatie bij komt kijken. Met andere woorden, als de informatie die men met de wichelroede verkrijgt ook daadwerkelijk blijkt te kloppen en niet verklaarbaar is op basis van toeval of fysieke prikkels. In het geval van het vinden van goud of een graf is dit relatief gemakkelijk vast te stellen, in andere gevallen zoals bij de zogeheten aardstralen gaat dit een stuk moeilijker. Er kan bijvoorbeeld in het geval van een speurtocht naar water sprake zijn van een regio waar zich veel grondwater bevindt. Of het enige bewijs voor de aanwezigheid van een bepaalde storingsbron wordt in veel gevallen nu juist door het wichelroedelopen zelf geleverd.
Volgens enthousiaste beoefenaars van deze techniek bestaat er meer dan genoeg bewijsmateriaal voor, wat uiteraard wordt betwist door skeptici. Er is onder andere systematisch onderzoek verricht in Munchen, Kassel, het voormalig Oostblok en de Universiteit van Lund, met wisselende resultaten.

Parapsychologisch gezien vormt de wichelroede slechts een hulpmiddel, vergelijkbaar met een pendel. De eventuele paranormale informatie die de wichelroedeloper doorkrijgt wordt onbewust opgevangen en al even onbewust door spiersamentrekkingen doorgegeven aan de handen, een zogeheten ideomotorisch verschijnsel (bewegingen die onbewust worden veroorzaakt door voorstellingen of ideeën).

Er bestaan allerlei theorieen over de rol van fijnstoffelijke energie of straling bij het wichelroedelopen. In dit verband past ook het synoniem radiesthesie (letterlijk: stralingsgevoeligheid).
Op zich verdienen die theorieën zeker een kans, maar het is wel zaak om eventuele prestaties eerst zoveel mogelijk te verklaren door middel van buitenzintuiglijke waarneming, alsmede natuurlijk een (hypothetische) bijzondere lichamelijke sensitiviteit voor (normale) geofysische prikkels.

Cursus Wichelroedelopen, 'aardstralen' en het energetisch in balans brengen van woonhuizen.

Coos van der Lem

dinsdag

Parapsychologisch Werk

Professioneel werkzaam zijn als parapsycholoog is nog steeds voor zeer weinigen weggelegd. Op 8 juni 2007 gaf ik een Workshop Parapsychologisch Werk voor psychologiestudenten aan de Universiteit van Leiden.
Het is op dit moment moeilijk te zeggen hoe de beroepsmogelijkheden op het gebied van de parapsychologie zich in de toekomst verder zullen ontwikkelen. Op dit moment wordt de parapsychologie nog vaak verketterd binnen de wetenschap als geheel. Juist de reguliere psychologie kan zich extra verzetten tegen het onderzoeksprogramma van de parapsychologie, tenzij het natuurlijk gaat om het terugvoeren van paranormale ervaringen tot de normale psychologie.

Titus Rivas

zaterdag

Het maatschappelijke nut van de parapsychologie

Gisteren gaf ik een workshop voor een oriënterende dag voor studenten psychologie aan de Universiteit van Leiden over beroepsmogelijkheden na hun studie. Mijn workshop ging over de mogelijkheden die de parapsychologie te bieden heeft. Na afloop van mijn workshop stelde een studente me de belangrijke vraag wat nu eigenlijk de zin of het maatschappelijk nut is van parapsychologisch onderzoek.
Deze vraag kun je in principe bij elk onderzoeksgebied stellen en een van de antwoorden die daarbij eigenlijk altijd van toepassing zijn luidt natuurlijk dat elk wetenschapsbedrijf in principe iets toe kan voegen aan het menselijke culturele erfgoed. Elke vorm van (valide) kennis levert een bijdrage tot de totale hoeveelheid kennis van de mensheid, waar een ieder ook persoonlijk zijn of haar voordeel mee kan doen.
Maar de studente was natuurlijk niet geïnteresseerd in dit algemene antwoord. Ze wilde weten welke maatschappelijke relevantie de parapsychologie ook naast dit culturele nut heeft. Volgens mij hangt het antwoord op de vraag naar de specifieke relevantie van de parapsychologie direct samen met je visie op dit vakgebied. Zelf definieer ik het als een tak van wetenschap die zich bezighoudt met alle mogelijke anomalieën gelieerd aan geest, ziel of bewustzijn die strijdig zijn met een materialistisch mens- en wereldbeeld. Op die manier levert de parapsychologie - voor zover zij erin slaagt specifieke fenomenen aan te tonen - een basis voor een andere visie op de wereld, onszelf en andere dieren. Het gaat om een groot levensbeschouwelijk nut, met consequenties voor het individuele leven van iedereen die de parapsychologie serieus neemt. Ook op collectief niveau kan zoiets niet zonder gevolgen blijven.
Naast de enorme levensbeschouwelijke relevantie van de parapsychologie, is er op termijn ook steeds meer een praktisch nut te verwachten. Op dit moment kennen we al de paranormale geneeswijze en het is te hopen dat zij verder wordt geperfectioneerd. Maar ik ga er verder ook van uit dat er ooit een tijd zal komen dat men de zogeheten paranormale vermogens zozeer zal hebben doorgrond dat ze doelbewust kunnen worden vergroot en ingezet. Mits dit gepaard gaat met een groter ethisch bewustzijn, zou dit op den duur zeer positieve consequenties kunnen hebben.

Titus Rivas

woensdag

Nieuwetijdskinderen

Er is al enkele tientallen jaren sprake van een bescheiden hype rond de zogenoemde nieuwetijdskinderen. Verschillende labels hebben elkaar reeds afgewisseld, zoals natuurlijk kinderen van de nieuwe tijd, indigo-kinderen en crystal children, wat op zich al aangeeft dat het een onderwerp is dat echt leeft. Op zich zegt dit natuurlijk nog niets over de eventuele waarde van de verschillende indelingen op dit gebied.
Over het algemeen gaat het bij nieuwetijdskinderen om kinderen die niet in het gangbare stramien passen, die gevoeliger zijn dan gemiddeld en moeite hebben met de 'normale' systemen, ook op school. Vanuit de reguliere psychologie en psychiatrie bekeken zou het onder andere kinderen met een (lichte) vorm van autisme, hypersensitiviteit of ADHD betreffen. Een belangrijke gedachte achter het concept nieuwetijdskind is dat de reguliere duiding van het gedrag of de persoonlijkheid van bepaalde kinderen vaak de belangrijkste dimensies daarvan mist. Bij nieuwetijdskinderen gaat het in deze visie in feite om een nieuw type mens dat over bijzondere vaardigheden zou beschikken die volgens diverse astrologen horen bij het zogeheten Aquarius-tijdperk. Ze zouden o.a. veel creatiever en vrijer (willen) zijn dan de meesten uit het voorgaande tijdperk en bovendien vaak of zelfs meestal beschikken over paranormale vermogens. Zo beschouwd hangt het concept direct samen met een denken in tijdperken zoals we dat bijvoorbeeld kennen uit genoemde astrologie.
Toch kan er ook voor mensen die niets hebben met astrologische tradities een interessante parapsychologische dimensie zitten aan kinderen die binnen de New Age-literatuur nieuwetijdskinderen worden genoemd. Het zou kunnen dat veel van deze kinderen daadwerkelijk beschikken over paranormale gaven. Dat zulke kinderen nu vaker voorkomen zou daarbij niet zozeer te maken hoeven te hebben met een grotere frequentie nieuwetijdskinderen als wel met een grotere bereidheid bij ouders om kinderen met zulke kenmerken serieus te nemen. (Op zich levert dit wel een aardige paradox op, want waarom zijn die ouders dan weer opener? Maar wellicht is dit vooral een cultureel gevolg van de literatuur zelf.) Hoe dan ook zijn er altijd kinderen geweest die meer dan gemiddeld paranormale ervaringen hadden, zoals het zien van aura's, helderziende waarnemingen, contacten met geesten, uittredingen, etc. Het zou goed zijn als de aandacht voor 'nieuwetijdskinderen' tegelijk ook meer aandacht voor hun mogelijke paranormale gevoeligheid met zich meebrengt. Omdat dit parapsychologisch gezien natuurlijk reuze interessant is, maar ook om de kinderen te begeleiden in hun ontwikkeling op dit vlak.
Ruimer beschouwd is het serieus nemen van het 'afwijkende' natuurlijk altijd goed. Systemen zijn bijna per definitie gericht op de middenmoot en het is van groot belang als mensen die daar domweg niet binnenvallen meer ruimte krijgen.

Titus Rivas

Zie ook: Nieuwetijdskinderen

maandag

Paranormale orbs?


Orbs zijn letterlijk bolvormige of ronde vlekken op een foto die volgens sommigen onverklaarbaar zijn en daardoor een paranormale oorsprong moeten hebben. Ze zouden zich meer dan gemiddeld voordoen bij paragnosten of in een omgeving die bekend staat om spookverschijnselen.
Inmiddels heb ik uit diverse betrouwbare (d.w.z. niet gesloten-skeptische maar wel kritische) bronnen begrepen dat orbs doorgaans alsnog op een normale, natuurwetenschappelijke manier verklaard kunnen worden. Een recent voorbeeld is een artikel van Gary Schwartz van de Universiteit van Arizona, bekend van zijn onderzoek naar mogelijke contacten met overledenen. Met behulp van vijf verschillende types digitale camera maakte hij samen met Katherine Creath van het Optical Sciences Center van de universiteit ongeveer 1000 foto's onder omstandigheden die volgens kenners bevorderlijk zijn voor het oproepen van orbs. Op de foto's bleken meer dan 200 orbs voor te komen, maar Schwartz en Creath stelden vast dat deze in de meeste gevallen verklaard konden worden door normale optische effecten zoals reflectie.
Om deze reden pleiten de auteurs ervoor om orbs alleen als (mogelijk) paranormaal te beschouwen indien normale verklaringen goed uitgesloten zijn.

Zie ook: Het Veritas-programma

en Orbs

zaterdag

Dag van de Parapsychologie 12 mei 2007

Op 12 mei a.s. zal de jaarlijkse Dag van de Parapsychologie worden gehouden.

Het programma ziet er als volgt uit:

Programma

10.30 Inloop, koffie staat klaar
11.00-11.15 Opening door dagvoorzitter prof. dr. Hans Gerding
11.15-12.15 Prof. dr. Dick Bierman
Universiteit voor Humanistiek, Universiteit van Amsterdam
Mediteren en psi, resultaten van een te ambitieus project.
Om te weten of mediteren een effect heeft op presentiment of voorgevoel werden medteerders getraind om in een hersenscanner te mediteren. Prof. Bierman zal een overzicht geven van de verschillende stadia in dit project: selectie, training en testen in de scanner en natuurlijk van de verrassende resultaten. Is er sprake van een doorbraak?

12.15-13.15 Martine Busch MA
directeur Van Praag Instituut
Integrative medicine: eindelijk ruimte voor complementaire benaderingen in de zorg?
Integrative medicine is een vorm van gezondheidszorg waarbij de patiënt centraal staat, de relatie tussen behandelaar en patiënt een andere invulling krijgt en waarin ruimte is om voorheen complementaire therapieën op te nemen in het behandelaanbod. Wat betekent dit voor paranormale therapie en andere energetische behandelwijzen?

13.15- 14.30 1 uur Pauze, broodjes en koffie ter plaatse te koop

14.30-15.30 Drs. W.H. Kramer MBA, MBA
Floris Jansen en het eerste laboratorium voor experimentele parapsychologie
In de geschiedschrijving van de parapsychologie neemt men aan dat het laboratorium onderzoek rond 1920 in Nederland en vanaf 1934 in Amerika op gang kwam. Maar, al in 1906 werd door de student Floris Jansen in Amsterdam een laboratorium ingericht voor geavanceerd parapsychologisch onderzoek: een herontdekking.

15.30-16.30 Drs. Eva Lobach
Universiteit van Amsterdam
Hersengolven uit de toekomst?
Proefpersonen kregen een donkere zonnebril op, waar aan de binnenkant LED's geplakt waren. Na een druk op de muisknop produceerden deze LED's wel of niet een felle lichtflits. Na een lichtflits laten de hersengolven een duidelijke piek zien. Vertoonden de hersengolven voorafgaand aan de flits ook al een piekje?

Voor meer informatie: Parapsychologisch Instituut

Derek Ogilvie, de babyfluisteraar



Derek Ogilvie, de bekende Babyfluisteraar, van de gelijknamige TV serie heeft een interessant boek geschreven dat ook in het Nederlands vertaald is. Hij beschrijft in zijn boek veel ervaringen die ook in de serie aan bod komen en vult ze aan met autobiografische informatie.
De Nederlandse parapsycholoog W.H.C. Tenhaeff wees al op het gegeven dat paragnosten doorgaans een of meer specialismen hebben die samenhangen met hun persoonlijke interesses en persoonlijkheidsstructuur. Het vermogen om telepathisch met kleine kinderen te communiceren moet waarschijnlijk opgevat worden als zo´n specialisme, net als bijvoorbeeld mentaal mediumschap, een talent voor het oplossen van vermissingen of de verrichtingen van een zogeheten dierentolk. Overigens blijkt Ogilvie oorspronkelijk begonnen te zijn als begaafd spiritistisch medium.

Derek Ogilvie is naar verluidt zozeer overtuigd van zijn paranormale gaven dat hij een bekende uitdaging van de Amerikaanse goochelaar en skepticus James Randi wil aannemen. Ogilvie zou zijn paragnostische vermogens moeten aantonen tegen een beloning van een miljoen dollar. Hij zou zich daarbij telepathisch afstemmen op een aantal specifieke kinderen - uiteraard zonder normale bronnen van informatie tot zijn beschikking te hebben - en proberen op te vangen wat voor een voorwerpen zij achtereenvolgens vasthouden.

Zie ook:
- Derek Ogilvie

Het geval Jasbir: permanente bezetenheid

Er bestaat weinig goed bewijsmateriaal voor bezetenheid door echte demonen. Maar er zijn er wel een paar interessante aanwijzingen voor de permanente geestelijke overname door een overledene. Het gaat onder meer om gevallen waarin een overledene een lichaam in bezit neemt nadat dit eerst een tijdlang schijndood is geweest.
Het meest overtuigende geval in deze categorie is waarschijnlijk nog steeds dat van de Indiase jongen Jasbir. In 1954 werd deze driejarige jongen ernstig ziek en raakte uiteindelijk in coma. Zijn familie dacht dat hij al overleden was, toen hij toch weer leek bij te komen. Hij (of beter: iemand die zijn stembanden gebruikte) beweerde dat hij niet Jasbir, maar een jongeman was die kort tevoren overleed bij een ongeluk, tijdens een bruiloft. De entiteit bleek te beschikken over paranormale informatie over zijn mogelijke leven als ene Sobha Ram en was in staat om nabestaanden van hem te herkennen. Het geval werd bestudeerd door dr. Ian Stevenson en beschreven in Twenty Cases Suggestive of Reincarnation.

Zie:
- Case of Indian Boy Jasbir
- Reïncarnatie en bezetenheid

zondag

Intrasomatische psychokinese

Veel mensen, ook parapsychologen, vinden het gemakkelijker om in buitenzintuiglijke waarneming (ESP) te geloven dan in de fysieke inwerking van de geest op de materiële wereld. Psychokinese, zoals dit fenomeen in de parapsychologie bekend is, lijkt voor velen zo mogelijk nog wonderbaarlijker en daardoor ongeloofwaardiger dan het binnenkrijgen van paranormale informatie.
Een manier om psychokinese van dit imago te bevrijden bestaat uit het wijzen op psychokinetische verschijnselen in het leven van alledag. Het bekendste voorbeeld is natuurlijk de psychomotoriek, dat wil zeggen elke beweging van onze spieren die in gang wordt gezet door onze wil. Ook de psychosomatische invloed van emoties en zorgen op het lichamelijke welbevinden is langzamerhand genoegzaam bekend.
Minder bekend is de beïnvloeding van allerlei processen in iemands lichaam door zijn eigen mentale voorstellingen. Toch is dit fenomeen goed gedocumenteerd door artsen en psychiaters. Het ligt als het ware tussen de 'spectaculaire' externe vormen van psychokinese enerzijds en de vertrouwde psychomotoriek en psychosomatische verschijnselen in.

Ik heb er zelf meer dan eens aandacht aan besteed in serieuze artikelen, namelijk:
- Intrasomatische parergie: Een overzicht van de directe invloed van geestelijke voorstellingen op de fysiologie van het eigen lichaam, Deel 1
- Reincarnation and Biology: een bespreking
- Fysiek getekend door vorige levens
- Stigmatisatie
- Verzien: het overzicht van Ian Stevenson

Kent u nog meer voorbeelden van dit fenomeen, aarzelt u dan niet om mij te contacteren: titusrivas@hotmail.com

zaterdag

Nestor van het reïncarnatieonderzoek overleden


Dr. Ian Stevenson van de University of Virginia is op 8 februari 2007 op 88-jarige leeftijd overleden in een verzorgingstehuis voor ouderen. Stevenson is zeer bekend geworden vanwege zijn parapsychologische werk dat een keur aan fenomenen omvat, van gevallen van spontane telepathie tot geestverschijningen en bijnadoodervaringen.
Een jaar geleden is er nog een nieuw boek verschenen over de vroege paragnost Stefan Ossowiecki, waar hij actief aan meegewerkt heeft.
Stevenson is ook onder leken vooral beroemd om zijn reïncarnatieonderzoek. Het bestuderen van spontane uitspraken van jonge kinderen over vorige levens is door hem gesystematiseerd. Dankzij de inspanningen van Stevenson weten we dat reïncarnatie een serieus wetenschappelijk concept is dat stevig gefundeerd is in empirische onderzoekingen.
Het is te hopen dat zijn levenswerk postuum nog veel meer aandacht krijgt en vooral ook door anderen voortgezet zal worden.

Titus Rivas

- Ian Stevenson

Bronnen en links

We linken zoveel mogelijk naar de bron van een bericht, maar we verwijderen deze link wanneer het is verbroken.

Labels, steekwoorden en onderwerpen

agnosticisme (2) anomalieën (1) babyfluisteraar (1) begaafdheid (1) beroepsmogelijkheden (1) bezetenheid (1) bijnadoodervaringen (2) biolocatie (1) boek (2) buitenaards (1) buitenzintuiglijke waarneming (1) case of the reincarnation type (1) channeling (2) circelredenering (1) collectieve bewustzijn (1) creëren (1) Daryl Bem (1) definitie (1) demonen (1) dogma (2) ego (1) entiteit (1) esoterie (1) ESP (3) falsifieerbaarheid (1) filmpje (3) foto's (1) geestverschijning (1) goochelaar (1) goochelen (1) Harry Potter (1) hart (1) herinneringen (4) howard campaigne (1) hypnose (1) hypnotische regressie (1) Ian Stevenson (1) ideomotorisch verschijnsel (1) illusionisme (1) James Leininger (1) keurmerk (1) kinderen (3) leven na de dood (2) levensbeschouwelijk (1) loslaten (1) materialisme (1) medium (1) mensbeeld (1) naturalisme (1) nieuwetijdskinderen (1) nsa (1) onderzoek (3) optische effecten (1) orbs (1) papegaai (1) paragnosten (1) parapsychologie (2) parapsychologisch (1) pijnlichaam (1) pluralisme (1) Popper (1) precognitie (2) premonition (1) professie (2) psychokinese (3) psychologie (1) radiesthesie (1) regressie (2) regressiehypnose (1) reïncarnatie (6) reïncarnatiegeval (1) reïncarnatiehypnose (1) reïncarnationderzoek (1) retrocognitie (1) robert snow (1) scepsis (1) scheppen (1) seti (1) skepsis (4) spiritualiteit (1) stellig (1) Stichting Athanasia (2) Stichting Merkawah (1) stralingsgevoeligheid (1) swaab (1) synchroniciteit (1) telekinese (1) telepathie (1) terugvoering (1) theorieën (1) tijd (1) tijdreizen (1) toeval (1) Tolle (1) transformatie (1) ufo's (1) uitdaging (1) uittreding (1) Uri Geller (1) veld (1) verbinden (1) verifieerbaar (1) voorgevoel (1) voorgevoelens (1) voorschouw (1) voorspellingen (1) vorig leven (1) vrijheid (1) wichelroede (1) zielenreis (2) zieners (1) zweverig (1)

Kijk ook eens op de artikelen van Titus Rivas en anderen op:



Txtxs is een zeer uitgebreide website
met informatie over allerlei onderwerpen.

Zoeken

Rivas over parapsychologie